Toksidont maj Plus

Na trawienie i prawidłowy poziom glukozy.

Płyn - 75 ml

130,00 

Immunomodulator, na trawienie i prawidłowy poziom glukozy.
Nagrodzony na Diabetica Expo 2016r.

Skład: ekstrakt wodny z korzenia łopianu, taksyfolina z modrzewia dahurskiego.

Badania nad skutecznością substancji czynnych, w tym asparaginy z korzenia łopianu majowego, przeprowadzono w Syberyjskim Państwowym Uniwersytecie Medycznym w Tomsku w 2006r.  https://biolit.pl/sklep/publikacje-i-ksiazki/lopian-wlasciwosci-lecznicze/

Działanie:
Łopian większy wspomaga zachowanie zdolności trawienia tłuszczów. Stosowany jest dla zachowania prawidłowego trawienia i komfortu trawienia. Łopian wspiera naturalną odporność organizmu dla utrzymania zdrowia górnych dróg oddechowych. Pomaga utrzymać zdrową skórę. Korzeń łopianu pomaga utrzymać prawidłowy poziom glukozy we krwi. Substancje czynne skutecznie prowadzą kontrolę toksyn i produktów przemiany materii w organizmie.

Działanie substancji czynnych:

  • biorą udział w kontroli kancerogennych metabolitów w organizmie
  • wpływają na prawidłowe wydzielania soków żołądkowych, żółci w wątrobie i enzymów trzustkowych
  • wpływają na prawidłową kondycję wątroby i stabilizację glikogenu
  • wpływają na prawidłowy proces gojenia się ran, zwichnięć
  • poliacetyleny biorą udział w kontroli stanów zapalnych i gorączki
  • kontrolują stany zapalne skóry, normalizują syntezę kolagenu i elastyny

Dzięki zawartości kwasu asparaginowego, lignanów, arktyiny, arktygeniny korzeń łopianu większego wykazuje cytostatyczną aktywność przeciwutleniającą. Zawartość kwasu asparaginowego i lignanów wpływa na prawidłowy stan gospodarki hormonalnej.

https://www.researchgate.net/publication/23171442_In_Vitro_and_In_Vivo_Anti-Allergic_Effects_of_Arctium_lappa_
Podsumowując w.w. badania, aktywny składnik arktiin obecny w aktywnej frakcji HPLC ekstraktu Artcitum Lappa był w stanie znacznie zmniejszyć uwalnianie stanu zapalnegopoprzez hamowanie degranulacji i cys-leukotrienu  ( in vitro). Ponadto ten aktywny składnik był zdolny do zahamowania ostrej odpowiedzi skórnej u myszy (uczulonych na serwatkę) in vivo, co wskazuje, że Articum Lappa jest bardzo obiecującym naturalnym składnikiem do stosowania w leczniczych środkach przeciwalergicznych .

 

Taksyfolina (dihydrokwercetyna) należy do podklasy flawononoli flawonoidów, jest obecna w owocach cytrusowych,  cebuli oraz drewnie modrzewia dahurskiego. Taksyfolina jest interesującym składnikiem suplementów diety lub żywności funkcjonalnej bogatej w przeciwutleniacze .

Modrzewie z rodzaju Larix są znane jako naturalne źródło taksyfoliny,  ekstrakty z ich drewna bogatego w taksyfolinę są stosowane w suplementach diety w UE od 2018 r.. W dotychczasowych badaniach oceniono aktywność biologiczną ekstraktu z modrzewia gatunku Larix kaempferii, zbadano jego wpływ na żywotność komórek, ekspresję cytokin zapalnych i proces glikacji. Zbadano też działanie taksyfoliny, która jest głównym związkiem ekstraktu z modrzewia, oraz związanych z nią innych flawonoidów. Flawonoidy to główna klasa związków fenolowych i wtórnych metabolitów roślin; występują we wszystkich organach roślin gdzie spełniają wiele funkcji.

Prof.  Ilahim Gulcin z Uniw. Ataturka  w Turcji wykazał że taksyfolina ma wyraźne właściwości przeciwutleniające, ponieważ usuwa wolne rodniki  i wiąże jony metali.

Przeciwutleniacze cieszą się zainteresowaniem ze względu na ich rolę w hamowaniu reakcji wywoływanych przez wolne rodniki oraz ochronę ludzkiego organizmu przed uszkodzeniami powodowanymi przez wolne rodniki. W ostatnich latach znacznie wzrosło zainteresowanie identyfikacją alternatywnych, bezpiecznych surowców bogatych w przeciwutleniacze obecne w żywności oraz poszukiwaniem naturalnych przeciwutleniaczy pochodzenia roślinnego.  Stosowanie syntetycznych przeciwutleniaczy zostało istotnie ograniczone. Rośnie liczba priorytetów konsumentów opartych na naturalnych przeciwutleniaczach. Warzywa są bogate we  flawonoidy i związki barwnikowe, co powoduje znaczący wzrost ich spożycia. Większość związków fotochemicznych obecnych w warzywach, jak kwasy fenolowe, β-karoten, tokoferole, flawonole, askorbiniany i polifenole, zidentyfikowano ze względu na ich aktywność biologiczną, w tym właściwości przeciwutleniające.

Według oceny wyników badań klinicznych, epidemiologicznych i  podstawowych –  związki fenolowe (w tym flawonoidy) wykazują szerokie spektrum aktywności biologicznej, przez co zmniejszają ryzyko chorób zwyrodnieniowych (neurodegeneracyjnych, onkologicznych, osteoporozy, cukrzycy i chorób układu krążenia).

https://www.cell.com/heliyon/fulltext/S2405-8440(19)35707-X?_returnURL=https%3A%2F%2Flinkinghub.elsevier.com%2Fretrieve%2Fpii%2FS240584401935707X%3Fshowall%3Dtrue

https://www.tandfonline.com/doi/full/10.3109/14756366.2015.1057723

 

Zalecane spożycie: jedną miarkę rozpuścić w połowie szklanki wody i wypić po przygotowaniu. Spożywać trzy razy dziennie przed posiłkiem. Nie należy przekraczać zalecanej dziennej porcji.

 

Przeciwwskazania i uwagi: Produkt przeznaczony dla dorosłych. Spożywanie produktu jest niewskazane w okresie ciąży i karmienia. Suplement diety nie może być stosowany jako substytut zróżnicowanej i zbilansowanej diety oraz nie zastąpi zdrowego trybu życia. Przechowywać w suchym miejscu, w temperaturze pokojowej, w sposób niedostępny dla małych dzieci. Osoby ze stwierdzoną nadwrażliwością na korzeń łopianu nie powinny spożywać produktu.

 

Klasyczne opracowanie podręcznikowe z dziedziny farmakognozji – monografia „Handbook of medicinal herbs”, wyd. 2, opracowane przez J. Duke i wsp., 2002, CRS Press, specyfikuje aktywność gatunków botanicznych stanowiących bazę przedmiotowych produktów.

 

Prosimy aby wszelkie uwagi i opinie kierować na adres mail: biuro@bioliteurope.pl

Producent: BIOLIT Sp. z o.o., al. Uniwersytecka 3, 634055 Tomsk, Federacja Rosyjska.
Dystrybutor: BIOLIT Europe Sp. z o.o., ul. Jodłowa 8, 41-506 Chorzów.

Suplement diety Toksidont-maj Plus zawiera taksyfolinę, czyli jeden z najsilniejszych, jak dotąd poznanych antyoksydantów, który chroni komórki przed stresem oksydacyjnym. Taksyfolina ma najwyższy poziom ORAChydro (oxygen radical absorbance capacity) 32,744 μmole TE/g co oznacza, że ma bardzo wysokim potencjał antyoksydacyjny, który wpływa na potencjał energetyczny każdej naszej komórki w ciele. Wpływa na prawidłowy stan i kondycję naczyń krwionośnych.

Pomaga w zachowaniu prawidłowego poziomu cholesterolu, prawidłowego ciśnienia, zachowuje prawidłową pracę układu krwionośnego, wspiera pracę organizmu u osób z miażdżycą i cukrzycą.

W nadciśnieniu i cholesterolu − przeciwdziała niszczeniu błon komórkowych, tkankowych, wzmacnia ścianki naczyń krwionośnych i kapilar, stymuluje odbudowę i udrażnia naczynia włosowate, wzmacnia przepływ krwi, poprawia właściwości krwi, normalizuje i zmniejsza poziom cholesterolu i trójglicerydów. Taksyfolina pomaga utrzymać prawidłowe stężenie frakcji lipoprotein (LDL tzw. zły cholesterol), które mają niską gęstość, powodujących to zatykanie tętnic. Co ważne Taksyfolina poprzez kontrolę tzw. dobrego cholesterolu (HDL) wpływa na prawidłowe procesy syntezy wielu ważnych biologicznie czynnych cząsteczek.

W miażdżycy − usprawnia krążenie w kończynach dolnych i przyczynia się do kontroli bólu spowodowanego niedokrwieniem u pacjentów z miażdżycą kończyn dolnych. W zintegrowanej terapii, wzmacnia mikrokrążenie, wpływ na prawidłowy poziom fibrynogenu, poziom cholesterolu całkowitego i trójglicerydów, kontroluje prawidłowy współczynnik miażdżycy. Dzięki taksyfolinie zmniejsza się uczucie ciężkości i zmęczenia nóg, zmniejszają się również obrzęki w okolicy kostek i stóp, zanikają nocne skurcze mięśni, zwiększa się szybkości obiegu kapilarnej oraz poprawia się ogólne samopoczucia.

W cukrzycy − prowadzi kontrolę negatywnego działania stresu oksydacyjnego, który w cukrzycy jest skutkiem wysokich stężeń glukozy i kwasów tłuszczowych. Stres oksydacyjny odgrywa istotną rolę w patogenezie cukrzycy i jej powikłań.

WYKORZYSTANIE LECZNICZE ŁOPIANU

Arctium to rodzaj roślin powszechnie określany jako łopian.     Łopian pochodzi z Europy i Azji Północnej i rośnie dziko w całych Stanach Zjednoczonych. Wyróżnia się dwa gatunki łopianu Arctium lappa (łopian większy) i  Arctium minus (łopian mniejszy). Oba mają podobny wygląd fizyczny – korzenie o średniej długości 60 cm, ząbkowane, jajowate liście i czerwonawo-fioletowe kwiaty. Łopian większy, A. lappa , jest popularną rośliną leczniczą w medycynie ludowej, stosowaną w leczeniu różnych dolegliwości, jest powszechnie spożywany jako warzywo w Japonii.

Arctium lappa łopian mniejszy  obecnie zioło farmakopealne stosowane w medycynie tradycyjnej w leczeniu stanów zapalnych skóry i chorób przewodu pokarmowego.   Ekstrakty charakteryzują się silnymi właściwościami przeciwutleniającymi. Stwierdzono korelację między zawartością związków polifenolowych a aktywnością przeciwutleniającą. Ekstrakty z materiałów roślinnych A. lappa silnie neutralizują reaktywne formy tlenu. Ponadto ekstrakty z A. lappa  charakteryzują statystycznie wysoką zawartością związków polifenolowych.

Łopian jest jednym z najważniejszych ziół odtruwających zarówno w chińskiej, jak i zachodniej medycynie. Suszony korzeń jednorocznych roślin jest farmakopealnym ziołem, można również stosować liście i owoce. Jest stosowany w leczeniu stanów spowodowanych „przeciążeniem” toksyn,  jak infekcje gardła i inne, czyraki, wysypki i inne problemy skórne.  Korzeń jest szczególnie skuteczny w usuwaniu metali ciężkich z organizmu.  Roślina działa przeciwbakteryjnie, przeciwgrzybiczo, wiatropędnie. Działa kojąco, ma właściwości śluzowe i jest uważany za jeden z najpewniejszych lekarstw na wiele rodzajów chorób skóry, oparzeń, siniaków itp. Jest stosowany w leczeniu opryszczki, egzemy, trądziku, liszaja, grzybicy, czyraków, ukąszeń itp. Stosowany wewnętrznie jako napar lub zewnętrznie jako płyn do mycia.  Korzenie jednorocznych roślin zbiera się w połowie lata i suszy. Są oczyszczające krew, żółciopędne, przeczyszczające, napotne, moczopędne i żołądkowe. Nasiona są przeciwzapalne, przeczyszczające, napotne i moczopędne. Ostatnie badania wykazały, że ekstrakty z nasion obniżają poziom cukru we krwi. Nasiona zbiera się latem i suszy do późniejszego wykorzystania. Zmiażdżone nasiona są okładane na siniaki. Liście są okładane na oparzenia, wrzody i rany.

Łopian był stosowany terapeutycznie w Europie, Ameryce Północnej i Azji od setek lat w leczeniu dny moczanowej, reumatyzmu, schorzeń dermatologicznych, cukrzycy, jako środek moczopędny i w kontroli patogenów chorobotwórczych. Buddyjscy mnisi w Japonii używali go do leczeniu zaparć i zatruć rtęcią; liście stosowano zewnętrznie w leczeniu wysypek  i oparzeń. W medycynie ajurwedyjskiej korzeń łopianu jest przetwarzany na herbatę i stosowany w leczeniu infekcji górnych dróg oddechowych i zapalenia płuc. Rdzenni Amerykanie używali łopianu ze względu na jego właściwości oczyszczania krwi, jako środek tonizujący nerki, w celu zwiększenia koncentracji umysłowej oraz jako ziołowy lek dla kobiet rodzących. A. lappa był również stosowany w przeszłości w leczeniu wypadania włosów.

W kulturach zachodnich łopian jest stosowany zarówno wewnętrznie, jak i zewnętrznie w wielu zaburzeniach skóry jak trądzik, czyraki, ropnie, egzema, w przewlekłych stanów zapalnych, jak reumatyzm, zapalenie stawów i dna, jako środek przeciwbakteryjny, jako lek na raka, wrzody żołądka, infekcje dróg moczowych, objawy napięcia przedmiesiączkowego.
Szerokie spektrum działania terapeutycznego łopianu wynika z jego składu chemicznego, który obejmuje olejki eteryczne, związki fenolowe (lignany, flawonoidy, garbniki), kwasy organiczne, alkaloidy i pierwiastki śladowe. Arktyna i arktygenina jako unikalne lignany (w tym A. lappa ), wykazuje działanie antyproliferacyjne poprzez hamowanie podziału komórek i może mieć działanie ochronne na karcynogenezę

Lignany wykazują działanie przeciwbakteryjne, dzięki czemu łopian może być przydatny w leczeniu Helicobacter pylori  w chorobie   wrzodowej  żołądka. Pierwiastki śladowe Cu, Zn, Na, K, Mn, Fe i Mg wykazują ogólnie pozytywny efekt fizjologiczny, są ważne przy stosowaniu łopianu w cukrzycy.  Funkcjonalnym związkiem aktywnym łopianu jest inulina, która ma korzystny wpływ na obniżenie poziomu cukru we krwi po posiłkach. Dodatkowe aktywne składniki łopianu obejmują pektyny, kwasy fumarowy, bursztynowy i jabłkowy zawierające niespotykane w naturze kwasy chlorogenowe oraz kwas kawoilochinowy.  Te ostatnie są uważane za cenne ze względu na ich właściwości przeciwutleniające. Łopian  jest tradycyjnie stosowany ze względu na  działanie przeciwzapalne. Ekstrakt z łopianu zmniejsza  uwalnianie mediatorów zapalenia , hamuje ostre reakcje skórne oraz zmniejsza obrzęk zapalny. Łopian jest również stosowany w leczeniu wrzodów żołądkowo-jelitowych. Ekstrakt etanolowy ogranicza wytwa-rzanie wolnych rodników i zwiększone usuwanie wolnych rodników. Ekstrakt z korzenia łopianu sprzyja regeneracji błony śluzowej żołądka, działa hepatoprotekcyjne i przeciwutleniająco.  Wodne ekstrakty z łopianu hamują peroksydację lipidów wątroby. Łopian był również stosowany
jako środek przeciwbakteryjny i przeciwnowotworowy. Korzenie łopianu wykazywały aktywność  przeciwko niektórym bakteriom Gram-ujemnym.

W badaniach wartości leczniczych łopianu, odnotowano niewiele niepożądanych skutków ubocznych lub interakcji.

Wskazania do stosowania i wspomagania:

Klasyczne opracowanie podręcznikowe z zakresu farmakognozji jaką stanowi monografia „Handbook of Medicinal Herbs” wyd. 2., opracowana przez J. Duke, 2002, CRC, specyfikuje aktywność łopianu większego i wymienia n.w. działania:

  • przeciwbakteryjne; antyseptyczne; przeciwczyraczne; oczyszczające;
  • przeciwgrzybicze;
  • odtruwające; diaforetyczne (napotne);
  • przeciwcukrzycowe; hipoglikemiczne;
  • przeciwhipercholesterolemiczne; lipolityczne;
  • limfotoniczne;
  • przeciwdziałanie HIV; immunomodulujące; immunostymulujące;
  • przeciwbiałaczkowe; przeciwmutagenne; desmutagenny; przeciwchło-niakowe; przeciwnowotworowe; cytoprotekcyjne;
  • przeciwflegmiczne; przeciwgorączkowe;
  • przeciwreumatyczne; ściągające; moczopędne;
  • pobudzenie apetytu; zwiększenie wzrostu bifidobakterii w układzie jelitowym; goryczowe; wiatropędne; choleretyczne (pobudzające wydzielanie żółci); mukoprotekcyjne; wspierające trawienie; pobudzające trawienie; prebiotyczne;
  • wzmacniające wątrobę;
  • uterotoniczne (działanie dla wzmocnienie macicy).




W 2006 roku opatentowano technologię otrzymywania asparaginy (krystaliczna substancja – organiczny związek chemiczny z grupy aminokwasów białkowych) w skoncentrowanym soku łopianu majowego, wykrytej po raz pierwszy przez naukowców Biolitu i udokumentowanie dokonania w pracy naukowej dr. Romana Sergiejewicza Bojewa Badania chemiczne korzenia łopianu jako źródło substancji biologicznie czynnych o działaniu przeciwnowotworowym.

Działanie:

Łopian większy wspomaga zachowanie zdolności trawienia tłuszczów. Stosowany jest dla zachowania prawidłowego trawienia i komfortu trawienia. Łopian wspiera naturalną odporność organizmu dla utrzymania zdrowia górnych dróg oddechowych. Pomaga utrzymać zdrową skórę. Korzeń łopianu pomaga utrzymać prawidłowy poziom glukozy we krwi. Substancje czynne skutecznie prowadzą kontrolę toksyn i produktów przemiany materii w organizmie.

Dzięki zawartości kwasu asparaginowego, lignanów, arktyiny, arktygeniny korzeń łopianu większego wykazuje cytostatyczną aktywność przeciwutleniającą. Zawartość kwasu asparaginowego i lignanów wpływa na prawidłowy stan gospodarki hormonalnej.

Przeciwwskazania i uwagi: Produkt przeznaczony dla dorosłych. Spożywanie produktu jest niewskazane w okresie ciąży i karmienia. Suplement diety nie może być stosowany jako substytut zróżnicowanej i zbilansowanej diety oraz nie zastąpi zdrowego trybu życia. Przechowywać w suchym miejscu, w temperaturze pokojowej, w sposób niedostępny dla małych dzieci. Osoby ze stwierdzoną nadwrażliwością na korzeń łopianu nie powinny spożywać produktu.