Biolit z troską o zdrowie rodzin pszczelich

Pszczelarstwo na Syberii

Na początku XXI wieku, ciężko jest wyobrazić sobie, że ponad 200 lat temu na ogromnym terenie rozpostartym od gór Uralskich do Oceanu Spokojnego nie było pszczół miodnych.

Historia pszczelarstwa na Syberii rozpoczęła się w roku 1786, kiedy dowódca garnizonu wojskowego w Ust-Kamienogorsku pułkownik N. F. Arszeniewski dostarczył z Kijowa do wsi Bobrowka niedaleko Ust-Kamienogorska 12 uli z pszczołami miodnymi. Stamtąd rozpowszechniły się one po całym Ałtaju, a następnie po całej Syberii.

Trudny klimat Syberii jest ostro-kontynentalny, bardzo ostre i długie okresy zimowe gdzie średnia wysokość pokrywy śnieżnej wynosi 80-100 cm a śnieg pozostaje średnio 190-197 dni, natomiast ciepłe krótkie lata powodują, że pszczoły na Syberii musiały zaadoptować się do tego niesprzyjającego klimatu, by przeżyć. Pomogły im w tym rośliny adaptogenne Ałtaju i Syberii. Pszczoły żyjące na Ałtaju i Syberii spożywające nektar z roślin adaptogennych wytworzyły całą gamę związków czynnych dla utrzymania odporności, które to związki pozostawiają w miodzie. Tym samym miód ałtajski stał się wyjątkowy i sławny na całą Rosję i kraje sąsiadujące. Jakie to związki czynne zawiera miód z Ałtaju, opublikujemy już wkrótce w następnym artykule dla pszczelarzy.

 

Choroby pszczół w Polsce

W Polsce pszczoły narażone są na szereg chorób jak warroza czy askosferioza (grzybica wapienna). Warroza pojawiła się w Europie Południowej na początku lat 70. XX wieku. W roku 1977 stwierdzono jej obecność w Niemczech, a w 1980 w Polsce w okolicach Lublina. Po czterech latach choroba ta opanowała cały kraj. Pszczoły nie posiadają naturalnych mechanizmów obronnych umożliwiających zwalczenie warrozy lub niedopuszczających do zakażenia.

Pasożyty powodujące tę chorobę nie mają naturalnych wrogów mogących ograniczyć ich rozprzestrzenianie i są bardzo ekspansywne, dlatego każda wyleczona rodzina pszczela po kilku miesiącach ulega ponownemu zakażeniu i nieleczona zawsze ginie.

Często askosferioza występuje jako wtórna infekcja przy innych chorobach, w szczególności warrozie. Powodem słabej odporności u pszczół jest również rolnictwo z zastosowaniem środków owadobójczych. Badania prowadzone na rodzinach pszczelich dowiodły, że pestycydy jak neonikotynoidy, którymi spryskuje się nasiona roślin m.in.: rzepaku, kukurydzy, soi, przyklejają się do receptorów w mózgu i paraliżują system nerwowy owadów. Podczas procesu wegetacji roślina rozprowadza truciznę po całym swym organizmie. Przedostaje się ona do pyłku kwiatowego i nektaru, znajduje się także w kropelkach wody wydzielanych przez roślinę. Pszczoły mają porażony system nerwowy i giną. Straty spowodowane chorobami i zatruciem pszczół, mimo podjętych w Polsce I Europie działań, pozostają znaczące.

Stopień rozprzestrzeniania się niektórych chorób i spowodowane przez nie szkody w różnych latach był niestabilny i ciągle się zmieniał:

  • Do lat 70. XX wieku głównymi problemami były zgnilec i nosemoza.
  • W latach 60-70. szybkie rozprzestrzenianie się zakażenia warrozą.
  • W latach 60-80. zatrucia insektycydami, herbicydami i emisjami przemysłowymi.
  • W latach 80-90. gwałtowne pogorszenie sytuacji z askosferiozą.
  • W nowym stuleciu: spadek odporności na skutek nadużywania leków i środków chemicznych, pogorszył sytuację

Warroza i askosferioza również dotychczas są uważane za podstawowe choroby pszczół, których przebieg jest cięższy przy występowaniu w pasiekach dwóch chorób jednocześnie.

W przypadku warrozy stosuje się dziesiątki akarycydów, tak samo dużo mykocydów jest stosowane w terapii askosferiozy. Wielu pszczelarzy uważa chemioterapię za podstawowy sposób terapii pszczół, zwłaszcza przy askosferiozie, stosując ją 7-8 razy i więcej w ciągu sezonu. Tendencja do „chemizacji” terapii wpływa na ekologiczną czystość produktów pszczelich.

Przyczyny obniżenia naturalnej odporności u pszczół, według opinii wielu badaczy, jest wiele, wśród nich duże znaczenie przypisywane jest lekom o składzie chemicznym. Przy ich regularnym stosowaniu u pszczół spada odporność na roztocza i drobnoustroje chorobotwórcze; często giną królowe; zdarzają się przypadki cichego rabunku; pasożyty stają się co roku bardziej niebezpieczne; produkty pszczelarstwa, które należą do dietetycznych, stają się zanieczyszczone. Oprócz tego długotrwałe stosowanie środków chemicznych sprzyja pojawieniu się odpornych na nie populacji patogenów chorób pszczelich.

 

Biolit ze wsparciem dla pszczół

Biolit na przestrzeni 30-letnich badan klinicznych and adaptogenami w utrzymaniu odporności zdrowia człowieka obserwuje przyrodę i współpracuje z pszczelarzami w Rosji. Wyodrębniono w praktyce wspierania zdrowia pszczół kilka naturalnych roślin adaptogennych wpływających znacząco na prewencję i utrzymanie zdrowia rodzin pszczelich. Biolit opracował unikalną technologię pozyskiwania związków czynnych z igliwia jodły syberyjskiej I wyprodukował produkt o nazwie Abies Api – ekstrakt gęsty z igliwia jodły syberyjskiej, który stosuje się na wiosnę, po oblocie pszczół, a także w celu pobudzenia ogólnego rozwoju i zwiększaniu odporności pszczół; produkt stosuje się podczas jesiennego przeglądu pszczół i przygotowuje je do zimowania.

Badanie wpływu wyciągu z igliwia na rozwój rodzin pszczelich i wzmacnianie ich odporności na choroby przeprowadzono w latach 2004-2006 w laboratorium w pasiece eksperymentalnej oddziału profilaktyki i walki z chorobami pszczół Państwowej Instytucji Naukowej „Instytut pszczelnictwa naukowo-badawczy” Rosyjskiej Akademii Nauk Rolniczych i innych pasiekach.

Z kolei na podstawie materiałów z prac: T.M. JEFIMIENKO, W. I. DACHNOWSKI, L.I. BONDARCZUK, P.G.DULNIEW Instytutu Pszczelnictwa im. P.I. Prokopowicza, Akademia Nauk Rolniczych, Instytutu Chemii Bioorganicznej i Petrochemii, Narodowej Akademii Nauk Ukrainy Biolit wdrożył w profilaktykę i leczenie aksoferiozy u pszczół produkt o nazwie Toksidont Api, który jest wytwarzany na bazie ekstraktu z korzenia łopianu. Produkt stosuje się na wiosnę, po oblocie pszczół, a także w celu pobudzenia ogólnego rozwoju i zwiększaniu odporności pszczół; produkt stosuje się podczas jesiennego przeglądu pszczół i przygotowuje je do zimowania.

Zarówno substancje z igliwia w wodnym wyciągu pod nazwą Florenta plus, jak i wyciąg wodny z korzenia łopianu majowego pod nazwą Toksidont-maj plus jest stosowany z dużym powodzeniem w utrzymaniu odporności organizmu człowieka.

Rośliny, owady, zwierzęta i ludzie to powiązane ze sobą elementy biocenozy, tak samo cierpią i chorują w zatrutym ekosystemie. Zdrowy ekosystem świadczy o stanie naszego organizmu, dlatego rośliny adaptogenne z czystego Ałtaju mają znaczący wpływ na profilaktykę zdrowia i adaptację organizmu do zmieniających się, niekorzystnych warunków środowiska zewnętrznego.

W Polsce Biolit podjął działania programowe z Marcinem Byczyńskim, właścicielem firmy Green Connection w Kluczborku. Jako wyłączny przedstawiciel produktów dla pszczół, marki Biolit, będzie opiekował się rodzinami pszczół zarówno w programach badawczych z Biolitem, jak i codziennej prewencji rodzin pszczelich. Zapraszamy już wkrótce do kontaktu.